Tydzień 4

JEZUS JEST PANEM

1. Uzdrowienie wewnętrzne. Modlitwa szóstego i siódmego dnia poprzedniego tygodnia dotyczyła uzdrowienia wewnętrznego. Może nie skończyłeś tego tygodnia, a może pomimo tego, że go skończyłeś, czujesz, że Bóg pragnie dalej cię uzdrawiać. W obu przypadkach czwarte spotkanie grupy, jeżeli seminarium przeżywa grupa, powinno być poświęcone modlitwie o uzdrowienie wewnętrzne. Modlitwę może prowadzić jeden z liderów seminarium lub ktoś, kto ma doświadczenie takiej modlitwy w grupach. Grupa, w ostateczności, może też wysłuchać kaset z taką modlitwą.

Jeżeli przeżywasz seminarium sam, zobacz czy zakończyłeś temat uzdrowienia wewnętrznego. Jeżeli czujesz, że jeszcze ci czegoś potrzeba, możesz sam przesłuchać kasety o uzdrowieniu wewnętrznym i modlić się, zatrzymując kasetę za każdym razem, gdy potrzebujesz więcej czasu. W przypadku problemów ze znalezieniem takiej kasety, skontaktuj się z najbliższą wspólnotą Odnowy w Duchu Świętym. Większość z nich ma podobne kasety. Możesz je kupić lub pożyczyć. Możesz też powrócić do jednej z modlitw z poprzedniego tygodnia. Zatrzymaj się tam, gdzie czujesz, że Bóg nie zakończył jeszcze procesu uzdrawiania Cię.

2. Panowanie Jezusa. Jezus jest Panem. Można by powiedzieć, że to zdanie jest sloganem chrześcijaństwa. „Pan” to tytuł najczęściej używany w stosunku do Jezusa w Dziejach Apostolskich i w Listach św. Pawła.

Kiedy Jezus wstąpił do nieba po swym zmartwychwstaniu Apostołowie potrzebowali tytułu, który by wskazał, że był On Bogiem i był ponad każdym człowiekiem i stworzeniem na świecie w całej historii. Z inspiracji Ducha Świętego przypomnieli sobie argumenty Jezusa w rozmowie z uczonymi w Piśmie, w których cytował Psalm 110, dając do zrozumienia, że jest On obiecanym Mesjaszem i Panem, o którym mowa w tym Psalmie. I rzeczywiście Nim jest. Nie ma wątpliwości, że Jezus po części rozumiał swoją tożsamość w sposób opisany w Psalmie 110. On jest Panem.