Spotkanie modlitewne 29.06.2017

romainmotier-2389358_640

Słowo z nasłuchu:

Proroctwa:

1.Bóg tak umiłował świat, że Syna Swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto w Niego wierzy- nie zginął, lecz miał życie wieczne.

2.Morze łask hojnie wylewam.

3.Bądźcie miłosierni jak miłosierny Jest Ojciec w niebie.

4.Ja Pan powołałem cię słusznie! Rzekłem: Tyś Mój! Nie bój się! Wystarczy ci Mojej łaski.

5.Nie wyście Mnie wybrali ale Ja was wybrałem. Beze mnie nic nie możecie uczynić.

6.Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni jesteście. Kocham was.

7.Którego więc chcecie, abym wam uwolnił? Odpowiedzieli: Nie Tego, lecz Barabasza.

8.Któż jest Mi matką? Któż jest Mi braćmi? Oto jest Moja matka! Oto są Moi bracia!

9.Taka Moja wola, byście się wzajemnie miłowali.

10.Ja Jestem tym, który przychodzi i odchodzi, ale nigdy nie pozostawiam samych dzieci Swoich.

11.Przyjdźcie wszyscy i zobaczcie, jak dobry Jest Pan.

12.Ja was wybrałem i ustanowiłem, abyście szli i owoc przynosili, owoc trwały, wtedy Pan da wam wszystko o co poprosicie.

Słowa Poznania:

1.Jezus uzdrawia kobietę z trudnej sytuacji psychicznej.

2.Jest osoba, która dziś coś zgubiła, czegoś szukała. Pan Jezus mówi, że pragnie ci dać to o co go tak bardzo prosisz.

3.Jezus dotyka rąk kobiety, w długich falowanych, brązowych włosach, ubranej w spódnicę i ciemny sweter. Podnosi ją z kolan i leczy ją całą, mówi jej że ją kocha!

Obrazy:

Obraz mocno wyschniętej ziemi i deszczu, który ją ożywia. Pan chce ożywić to, co jest w nas uschnięte, martwe, ale prosi, żebyśmy Mu zaufali i dali się poprowadzić.

Słowo dla Wspólnoty:

Ap 14:14-20
14. Potem ujrzałem: oto biały obłok – a Siedzący na obłoku, podobny do Syna Człowieczego, miał złoty wieniec na głowie, a w ręku ostry sierp.
15. I wyszedł inny anioł ze świątyni, wołając głosem donośnym do Siedzącego na obłoku: Zapuść Twój sierp i żniwa dokonaj, bo przyszła już pora dokonać żniwa, bo dojrzało żniwo na ziemi!
16. A Siedzący na obłoku rzucił swój sierp na ziemię i ziemia została zżęta.
17. I wyszedł inny anioł ze świątyni, która jest w niebie, i on miał ostry sierp.
18. I wyszedł inny anioł od ołtarza, mający władzę nad ogniem, i donośnie zawołał do mającego ostry sierp: Zapuść twój ostry sierp i poobcinaj grona winorośli ziemi, bo jagody jej dojrzały!
19. I rzucił anioł swój sierp na ziemię, i obrał z gron winorośl ziemi, i wrzucił je do tłoczni Bożego gniewu – ogromnej.
20. I wydeptano tłocznię poza miastem, a z tłoczni krew wytrysnęła aż po wędzidła koni, na tysiąc i sześćset stadiów.