Spotkanie modlitewne 06.07.2017

bible-1850859_640

Słowo z nasłuchu:

Proroctwa:

1.Bóg cię nigdy nie opuścił.

2.Jestem waszym przyjacielem. Pamiętajcie o tym.

3.Królestwo Moje, nie jest z tego świata.

4.Chwyć Mnie za rękę. Nie bój się. jestem zawsze przy tobie.Nigdy cię nie zostawię.

5.Choćbyś chodził ciemną doliną, zła się nie ulękniesz, bo Ja Jestem z tobą.

6.Jaką miarą mierzycie i wam odmierzą, miarą dobrą utrzęsioną usypią w zanadrze wasze.

7.Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie miarą obfitą, natłoczoną A wszystko inne będzie wam dane.

8.Nie ten otrzyma Królestwo Boże, kto mówi Mi Panie, lecz ten który miłuje bliźniego swego!

9.Ja Jestem Drogą Prawdą i Życiem. Kto wierzy we Mnie, nie zginie ale będzie miał życie.

10.Nie wyście Mnie wybrali ale Ja was wybrałem abyście szli i owoc przynosili i aby owoc ten był obfity.

11.Mocą Moją jesteście zbawieni. Krwią Moją jesteście odkupieni.

Słowa Poznania:

1.Ja tobie mówię, WSTAŃ

2.Jezus dziś przychodzi, szczególnie do tych osób, które są gnębione psychicznie przez inne osoby z darem umocnienia i pocieszenia.

Obrazy:

Obraz mikrofonu (takiego do nagrywania dla radia lub telewizji). Chcę pobłogosławić ciebie, poprzez ten obraz dzieckiem aby zabrać twój smutek.

Słowa z nasłuchu, z Pisma Świętego:

Mr 9:5-7
5. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza.
6. Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni.
7. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie.

J 13:1
1. Było to przed Świętem Paschy. Jezus wiedząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował.

J 11:10
10. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła.

Słowo dla Wspólnoty:

Dz 10:1-8
1. W Cezarei mieszkał pewien człowiek imieniem Korneliusz, setnik z kohorty zwanej Italską,
2. pobożny i „bojący się Boga” wraz z całym swym domem. Dawał on wielkie jałmużny ludowi i zawsze modlił się do Boga.
3. Około dziewiątej godziny dnia ujrzał wyraźnie w widzeniu anioła Pańskiego, który wszedł do niego i powiedział: Korneliuszu!
4. On zaś wpatrując się w niego z lękiem zapytał: Co, panie? Odpowiedział mu: Modlitwy twoje i jałmużny stały się ofiarą, która przypomniała ciebie Bogu.
5. A teraz poślij ludzi do Jafy i sprowadź niejakiego Szymona, zwanego Piotrem!
6. Jest on gościem pewnego Szymona, garbarza, który ma dom nad morzem.
7. Kiedy znikł anioł, który z nim mówił, [Korneliusz] zawołał dwóch domowników i pobożnego żołnierza spośród swoich podwładnych.
8. Opowiedział im wszystko i posłał ich do Jafy.