Spotkanie modlitewne 02.02.2017

bible-1846174_640

Słowo z nasłuchu:

Proroctwa:

1.Ja Jestem Światłością, rozpraszam ciemność twojej duszy i rozpraszam trudną historię twojego życia! Zaufaj mi Ja dam ci zwycięstwo!

2.Namaściłem was Duchem. Idźcie. Oto czas żniw.

3.Zejdź na dno serca swojego! Ja tam Jestem! Czekam na ciebie!

4.Proście, a będzie wam dane. Kto mało prosi, mało też otrzymuje.

5.Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni jesteście, Ja was pokrzepię.

6.Oto Ja, twój Bóg, który Jest, który Był i który Będzie.

7.Jestem! Czy słyszysz Mój głos? To Ja mówię do ciebie- twój Bóg.

8.Miłość Moja wylewa się strumieniami z Serca Mego- przyjmijcie Ją.

Obrazy:

1.Niebo otwarte nad naszymi głowami i rzesza świętych, i aniołów modląca się razem z nami.

Słowa Poznania:

1.Słowo do osoby, która przyszła na spotkanie z plecakiem, w plecaku Mam dla ciebie wiadomość, masz w plecaku książkę lub Pismo Święte z zakładką. Na założonej stronie jest dla ciebie wiadomość, odczytaj ją na głos.

2.Jest tu kobieta, która pragnie abyśmy się nad nią pomodlili.

Słowa z nasłuchu, z Pisma Świętego:

Ga 2:1-5
1. Potem, po czternastu latach, udałem się ponownie do Jerozolimy wraz z Barnabą, zabierając z sobą także Tytusa.
2. Udałem się zaś w tę stronę na skutek otrzymanego objawienia. I przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się powagą, /by stwierdzili/, czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno.
3. Ale nie zmuszono do poddania się obrzezaniu nawet Tytusa, mego towarzysza, mimo że był Grekiem.
4. A było to w związku z tym, że na zebranie weszli bezprawnie fałszywi bracia, którzy przyszli podstępnie wybadać naszą wolność, jaką mamy w Chrystusie Jezusie, aby nas ponownie pogrążyć w niewolę.
5. Na żądane przez nich ustępstwo zgoła się jednak nie zgodziliśmy, aby dla waszego dobra przetrwała prawda Ewangelii.

Hbr 12:14-25
14. Starajcie się o pokój ze wszystkimi i o uświęcenie, bez którego nikt nie zobaczy Pana.
15. Baczcie, aby nikt nie pozbawił się łaski Bożej, aby jakiś korzeń gorzki, który rośnie w górę, nie spowodował zamieszania, a przez to nie skalali się inni,
16. i aby się nie znalazł jakiś rozpustnik i bezbożnik, jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał swoje pierworodztwo.
17. A wiecie, że później, gdy chciał otrzymać błogosławieństwo, został odrzucony, nie znalazł bowiem miejsca na nawrócenie, choć go szukał ze łzami.
18. Nie przystąpiliście bowiem do dotykalnego i płonącego ognia, do mgły, do ciemności i burzy
19. ani też do grzmiących trąb i do takiego dźwięku słów, iż wszyscy, którzy go słyszeli, prosili, aby do nich nie mówił
20. Nie mogli bowiem znieść tego rozkazu: Jeśliby nawet tylko zwierzę dotknęło się góry, winno być ukamienowane.
21. A tak straszne było to zjawisko, iż Mojżesz powiedział: Przerażony jestem i drżę.
22. Wy natomiast przystąpiliście do góry Syjon, do miasta Boga żyjącego, Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zebranie,
23. do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach, do Boga, który sądzi wszystkich, do duchów sprawiedliwych, które już doszły do celu,
24. do Pośrednika Nowego Testamentu – Jezusa, do pokropienia krwią, która przemawia mocniej niż [krew] Abla.
25. Strzeżcie się, abyście nie stawiali oporu Temu, który do was przemawia. Jeśli bowiem tamci nie uniknęli kary, ponieważ odwrócili się od Tego, który na ziemi mówił, o ileż bardziej my, jeśli odwrócimy się od Tego, który z nieba przemawia.

Łk 13:4
4. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jerozolimy?

Słowo dla Wspólnoty:

J 3:13-21
13. I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego.
14. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego,
15. aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.
16. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.
17. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.
18. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.
19. A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki.
20. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków.
21. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu.