Rozważania ojca Michała Nowaka


Rozważania ojca Michała Nowaka OFM Conv
Kwiecień 2019
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30
 
Maj 2019
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31
 
Czerwiec 2019
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
 
Lipiec 2019
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

adwentowe tęsknoty...

2015-11-30

zdj:flickr/Benjamin Nussbaum/Lic CC
(Łk 21,25-28.34-36)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka, jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym.

Mili Moi…
Dni płyną nieubłaganie… Właśnie sobie uświadomiłem, że przed chwilą zachęcaliśmy do modlitwy za zmarłych, a dziś zaparkował obok mnie samochód z choinką na dachu. Jakoś nie mogę się na to wewnętrznie zgodzić… Nie odnajduję się w tym pędzie… Ale co robić? Wczoraj dzień gęsty od obowiązków… I pogrzeb, i Msza po angielsku, i dzień skupienia, i techniczne zakupy (bo nasz „opiekun techniczny” wkrótce znika z horyzontu). Na pogrzebie podszedł do mnie brat zmarłego i stwierdził, że słuchając mnie, miał przekonanie, że „coś z tym gościem jest nie tak”. Aż w końcu wpadł na pomysł co to takiego… Z miną odkrywcy poinformował mnie – Father, przecież ty masz irlandzki akcent… Ilekroć to słyszę (bo słyszę to czasami), myśl moja biegnie do tych miejsc, gdzie ten akcent złapałem… kto by pomyślał, że wywiozę z Wexford taki prezent…

A dziś rozpoczął się Adwent… Pierwszy raz tak mocno poczułem, że ma to być okres myślenia o, i przygotowywania się do śmierci… Ale bez niepokoju. Raczej z ufnością, że będzie to najpiękniejsze spotkanie naszego życia, spotkanie z Miłością samą. Każdego dnia widzimy Go za swoistym woalem – Eucharystii, modlitwy, drugiego człowieka. A w śmierci zobaczymy Go takim, jaki jest, twarzą w twarz… Chcę w tym Adwencie właśnie nad tym się skupić. Na oswajaniu się z myślą o ostatniej godzinie, kiedy już nic, co ziemskie nie jest ważne, a liczy się tylko On, mój Jezus, który zaprasza mnie do domu…

Nie znam nikogo, kto tęskniłby za śmiercią… Znałem niegdyś kilka osób, ale i one tęskniły za nią głównie z powodu swojego cierpienia, którego zakończenia wyglądały. A ja chciałbym się nauczyć za nią tęsknić. Właśnie ze względu na Pana. Bo nie ma innej drogi do spotkania z Nim. Nie ma innego sposobu. Rzecz jasna On wybiera godzinę, ale tęsknić wolno. A trudna to sztuka…

Przeglądam internet szukając jakichś refleksji duchowych dla siebie… I jestem nieco zawiedziony… Bo albo ma to charakter ściśle młodzieżowy ze słowami „czaicie”, czy „rozkminka”, co mnie osobiście mocno razi, albo jest to powierzchowne i banalne. Ale nie tracę nadziei… Mam głód słuchania i wierzę, że Pan podeśle mi głosiciela na ten czas (postaram się nie być nadmiernie wymagający). Może coś po angielsku… Taka tęsknota za Słowem też jest bardzo adwentowa… Życzę jej Wam wszystkim… Tęsknijmy i pozwólmy się nasycić Miłości… Tej adwentowej…